Er is geen definitie van een NME-centrum: het is een soortnaam en soms een eigennaam.
Toen NME in de kinderschoenen stond, waren er naast de natuur- en milieuorganisaties ook gemeentelijke diensten die zich met dit thema gingen bezighouden. Dat konden plantsoenendiensten, schooltuinen, en soms zelfs reinigingsdiensten zijn. In de loop der jaren werden de educatieve medewerkers van die diensten ondergebracht in eigen afdelingen, die vaak NME-dienst werden genoemd, soms ook MEC (milieu-educatiecentrum), soms MIC (milieu-informatiecentrum) of MICMEC zelfs (dan kwam het woord communicatie er nog bij).
Een bezoekerscentrum is over het algemeen niet gelieerd aan een gemeente, maar aan een organisatie zoals Staatsbosbeheer of Natuurmonumenten. Ook zijn er particuliere bezoekerscentra, bezoekerscentra van een regio of bepaald natuurgebied, zoals de Biesbosch, en hebben monumenten zoals watertorens en oude gemalen een bezoekersfunctie gekregen. Ook dat is een soortnaam, waarvan men kan zeggen dat er net zoveel verschijningsvormen van zijn als van de meeste zaken in de natuur!
Wat betreft verkoop en uitleen van materiaal: ook daarin diversiteit, met dien verstande dat de meeste bezoekerscentra wel eenvoudig materiaal hebben, en dat de meeste NME-centra wel educatief materiaal hebben, maar dat lang niet ieder centrum dat in de verkoop of ter uitlening aanbiedt.
