Topnatuur waar je echt vanaf moet blijven

4 maart 2008

Embryonale duinen, zwakgebufferde vennen, galigaanmoerassen en glanshaver- en vossenstaarthooilanden. Nederland kan trots zijn op zijn natuur, die al honderd jaar uitvoerig in kaart wordt gebracht. Nog voor de zomer moet het ministerie van natuurbeheer 162 natuurgebieden aanwijzen die Europese bescherming krijgen.

Veel mensen doen wat schamper over de Nederlandse natuur. Zoals dichter J.C. Bloem toen hij Amsterdam en de Dapperstraat bejubelde. ’Wat is natuur nog in dit land? Een stukje bos, ter grootte van een krant. Een heuvel met wat villaatjes ertegen.’

Dat beeld, als zou de natuur louter uit postzegeltjes bestaan, doet geen recht aan de omvangrijke biodiversiteit. Volgens hoogleraar plantensociologie Joop Schaminée kunnen we zelfs heel trots zijn op ons land.

Als een leek langs grasland fietst, ziet hij groen met wat bloemen erin. Schaminée ziet een complete levensgemeenschap, een tableau van soorten. Hij weet dat moerasrolklaver, dotterbloem en koekoeksbloem vaak bij elkaar groeien. Zelfs of de gestreepte witbol misschien wat oververtegenwoordigd is. Hij beseft wat voor grondsoort en waterhuishouding eronder moeten zitten en welke insecten zich graag in zo’n veld ophouden. „Ik kan ook nog wel gewoon genieten hoor. Als mijn vrouw tijdens een fietstocht in de Achterhoek zegt dat het fluitekruid er zo mooi bij staat, zal ik heus niet zeggen dat dat daar een teken van achteruitgang is.”

Joop Schaminée werkt bij onderzoeksinstituut Alterra, en is sinds anderhalf jaar hoogleraar aan de Radboud Universiteit Nijmegen en Wageningen Universiteit. Hij publiceerde een hele reeks van boeken waarin de vegetatie van Nederland wordt beschreven, en wat de betekenis ervan is voor Europa. „Dan zie je op dat minuscule oppervlak een gigantische verscheidenheid. Rijd je van Zuid-Limburg naar Texel: dan passeer je minstens zeven hoofdlandschappen. De kalkhellingen in het Heuvelland, het Maasdal, de zandgronden van de Kempen, de brede rivieren met hun overstromingsvlakten, het veenweidegebied met zijn kleipolders, de duinen en tenslotte de zoutmoerassen langs de Waddenkust.”

Lees het gehele artikel…

Bron: Trouw