In deze moeilijke tijden wijzen natuurvrienden vaak bijna wanhopig op de vele zegeningen die bos, heide, plas, plant en dier ons brengen. Geluk bijvoorbeeld, en minder stress, gezondheid in het algemeen.

En geld. Er zijn de nodige studies voorhanden die beweren dat natuur goed is voor de economie. Diezelfde studies bestaan overigens ook voor kunst en cultuur, voor de sport en ze zijn ongetwijfeld in de maak voor de gehandicaptenzorg en de publieke omroep. Dus dat doet meteen weer iets af aan de waarde van deze onderzoeken.

Maar het is waar: recreatiebedrijven komen op natuurgebieden af als vliegen op stroop. Op en rond de Veluwe is toerisme vermoedelijk de belangrijkste economische activiteit. De provincie Drenthe leeft zowat van de rust-, ruimte- en groenzoekers en eigenlijk vedringen campings, restaurants, ijscoverkopers, bungalowparken, kanoverhuurders, cafés, hotels, pretparken, conferentieoorden en pannenkoekenhuizen zich overal waar maar een plukje bos of een plasje water is.

Het geld dat daarmee wordt verdiend wordt verdeeld tussen de ondernemers en de overheid. De overheid besteedt haar deel vervolgens aan de aanschaf van straaljagers, het aanleggen van snelwegen door natuurgebieden, het financieel steunen van boeren die door het een of het ander zijn getroffen en aan dure alternatieven voor ontpolderingen.

En nee, niet aan natuur, want daar is geen geld meer voor in deze moeilijke tijden. De meeste recreatieondernemers hebben niet in de gaten dat zij hun geld verdienen dankzij de natuur. Zij wijzen liever op de uitstekende kwaliteit van hun pannenkoeken, meestal in weerwil van de uitkomsten van de jaarlijkse pannenkoeken test in het Algemeen Dagblad.

De gemiddelde recreatieondernemer is vooral bang dat hij wordt belemmerd in zijn mogelijkheden door de veronderstelde strenge natuurwetgeving. Noem de term Natura 2000 en de stekels gaan overeind staan. De regelgeving omtrent dit project, dat de belangrijkste natuurgebeiden in Europa moet beschermen, zou zo rigide zijn dat ondernemers geen kant meer op kunnen.

Daar is tot nu toe niets van gebleken en natuurbeschermers laten dan ook geen moment voorbij gaan om duidelijk te maken dat er, onder voorwaarden, van alles mogelijk is in en rond de natuur. De natuurwereld zoekt bondgenoten in de strijd tegen de afbraak en welke partij is daar nou beter voor geschikt dan de recreatiesector, die toch zo profiteert van alle inspanningen van de afgelopen twintig jaar?

Het positieve signaal aan de recreatiesector lijkt al aardig te worden opgepikt. Zo bedachten ze in Den Helder dat het een goed idee was om het WK powerboatracen te organiseren in de Waddenzee. De speedboten die gaan meedoen halen een snelheid van 200 kilometer per uur en wat is er nou leuker dan over het water te scheren van een werelderfgoedgebied, een Natura-2000 gebied, een gebied dat bedoeld is voor rust en natuur? Een unieke manier bovendien om een nieuw publiek te interesseren voor deze parel van Nederland.

Voor de Waddenvereniging -doorgaans het toonbeeld van coulance- ging het initiatief toch iets te ver. Ze zijn wel wat gewend in de Waddenzee, maar speedbootracen, ja, dat stond toch wel echt haaks op de bedoelingen in dit gebied. En onder water raken de jongen van bruinvissen en zeehonden gedesoriënteerd door het ver dragende geluid van de powerboats. Aldus de Waddenvereniging.

Het protest mocht niet baten. Volgens een onderzoek was er geen sprake van significante schade en deze week verleende de provincie Noord-Holland de vergunning voor het driedaagse evenement in augustus. Waarmee is aangetoond dat eigenlijk alles kan in Natura 2000-gebied.

Naar verluidt is het programma wel iets aangepast. Zo gaat de reuzenzeehondenslalom voor jetski's niet door en komt het onderdeel bruinvisschansspringen te vervallen. En Lenie 't Hart zal niet zoals gehoopt de start afvlaggen met een zeehondenvin.

Volgend jaar: WK motorcross op het Pieterpad.

Bron: De Volkskrant, 9 juli 2011, katern Wetenschap, pagina 5.

Auteur: Caspar Janssen