Weet wat u eet!?

Staat u er wel eens bij stil dat de vis die u eet misschien op een niet duurzame wijze...

Wiki NME Podium
 

Weet wat u eet!?

Ik neem u nu mee naar Yoff in Senegal. Yoff is een vissersplaats vlakbij Dakar. Er wonen ongeveer 55.000 inwoners. Meer dan de helft van de bevolking leeft er van de visserij. Stelt u zich eens voor; u ziet het strand waar vele houten bootjes liggen (de zogenaamde pirogues). Elke ochtend, voordat de zon opkomt, vaart een grote groep bootjes uit om te gaan vissen. De West-Afrikaanse kust staat bekend om zijn visrijke water. U ziet nu waarschijnlijk bootjes vol met vis terugkeren en blije lachende vissers. Maar helaas, dit plaatje wordt ruw verstoord door de werkelijkheid.

 

ivn

Foto: Geja Roosjen. Lokale vissers dragen de vangst aan wal.

 

Toenemende armoede en droogte in de binnenlanden zorgen ervoor dat veel boeren naar de kustgebieden trekken. En van de makkelijkste manieren om geld te verdienen is als visser. Er zijn geen speciale vaardigheden voor nodig, behalve dat je moet durven om in een pirogue te stappen. Hierdoor neemt de lokale vissersvloot steeds meer in omvang toe. Daarbij moeten lokale vissers concurreren met grote Europese vissersboten die vergunningen hebben gekregen om voor de kust van Senegal te vissen. Het gaat hierbij vaak om vissersboten die in Europa de zee al hebben leeggevist (meestal met enorme subsidies). Met als gevolg dat de vissers in Yoff steeds minder, en steeds meer, ondermaatse vis vangen. Dit is natuurlijk een ernstige bedreiging voor het ecosysteem, maar k voor de vissersgemeenschappen in de kustgebieden van Senegal.

 

Overbevissing
Het visserijbeleid wordt grotendeels in Europa bepaald. Staat u er wel eens bij stil dat de vis die u eet misschien op een niet duurzame wijze gevangen is? Dit zorgt voor een dramatische teruggang in visstand en kan uiteindelijk resulteren in leeggeviste zeen. En denk ook eens aan de veranderingen die overbevissing tot stand brengt in lokale vissersgemeenschappen wereldwijd. Bij duurzame visserij gaat het niet alleen om het beschermen van de ecologie, maar ook de economie en sociale aspecten zijn belangrijk.

 

Geringe vangst
In Yoff is de afgelopen twintig jaar enorm veel veranderd. Vissers zijn in toenemende mate elkaars concurrenten geworden mede omdat er minder vis wordt gevangen dan vroeger. Vissers passen hun technieken aan en zijn niet langer gespecialiseerd in n vissoort. Hun inkomsten verschillen per dag en er zijn periodes van 3 tot 4 maanden, dat er nauwelijks iets gevangen wordt. Bepaalde vissoorten zijn gewild voor de export en vissers in Yoff gaan zich steeds meer op de vangst van deze soorten richten. De lokale bevolking kan deze vissoorten allang niet meer betalen en eet noodgedwongen vissoorten die ze vroeger nooit zouden eten.


Om een meer duurzame visserij te kunnen bereiken is het beheer van natuurlijke hulpbronnen erg belangrijk, maar de verwoestende impact van een steeds groter wordende binnenlandse en buitenlandse vissersvloot maakt dit bijna onmogelijk.


Goed om daar eens bij stil te staan de volgende keer dat u vis koopt of eet!?

Geja Roosjen, projectmedewerker IVN Internationaal

 

Meer informatie
Uitgebreide informatie over visserij in Senegal zie:
http://dare.uva.nl/document/40039  

 

NMEpodium is een samenwerkingsverband van IVN, GDO, Veldwerk Nederland, SMEAdvies en VVM Sectie NME en is financieel mogelijk door het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie.